Dag 6.10.17 - Happy New Year!!!
Door: Kirsten
Blijf op de hoogte en volg Kirsten
31 December 2015 | Nederland, Goedereede
Wat was ik vorig jaar blij dat ik in januari met fase 4 mocht beginnen, en dat daarna fase 5 – het eerste onderhoudsjaar zou starten. Geen wekelijkse infusen meer. Rustiger vaarwater, hopelijk lichamelijk weer een beetje opkrabbelen. En hoe waar is dit gebleken! Wauw. Als ik nu kijk waar ik nu sta ten opzichte van een jaar geleden is dat echt een wereld van verschil. Wat ben ik trots op mijn lijf, mijn geest, mijn grote liefde Adriaan, grootste mascotte Fleur, mantelzorgers oma’s en opa’s en alle vrienden en familie om ons heen. We hebben het al eens gezegd, maar zonder jullie bezoekjes, kaartjes, appjes, logeerpartijtjes in het ziekenhuis en aanmoedigingen was dit traject zo veel zwaarder geweest!
En zoals iedereen, hebben wij ook de afgelopen dagen teruggeblikt op het jaar 2015.
• Fase 4 – wat een drama! Twee keer een week het ziekenhuis in voor een zware MTX chemokuur, inclusief de beruchte ruggenprikken. Een volledige week aan het infuus, voorspoelen, 24 uurs chemo en dan nog naspoelen. Overgeven en chemo diarree, wat een dikke ellende was dat. Één van de dieptepunten van dit jaar. Wat was ik blij met de vriendinnen, mama en Adriaan die toen bij mij op de kamer geslapen hebben.
• Op vakantie naar Winterberg. Warme kleren mee, pruik op en af, vreemde gezichten van mede vakantiegangers die er niets meer van snapten. Grappen en grollen bij de pub quiz, sneeuw en gras op de piste en grote schnitzels eten.
• De verjaardag van Adriaan en later gedurende het jaar de verrassingsdag met vrienden en de grote jongensdroom – crossen in de de Lotus Elise!
• Leukemie of nie? 5-0 zingen op de fiets tussen de weilanden. Vijf - nul, vijf - nul, vijijijijfff nul, vijijijf nuuuuulllll!!! Mijn pa kijkt me gek aan. Toch geen mens die me hoort hier. Zo die zit.
• Start fase 5! Joehoe – nu wordt alles beter toch? Viel dat even tegen. Alle begin is zwaar. Super misselijk van de pillen, de hele dag door. Mentaal gezien was dit een grote strijd – hoe ga ik dit twee jaar volhouden. Uiteindelijk heeft mijn lijf de pillen geaccepteerd en het werd
beter!
• Het ijsvogeltje tijdens het kanovaren begin dit jaar bij de Kempervennen.
• Sporten! Blijven bewegen. In eerste instantie één op één bij de fysiotherapeut bij mij aan de overkant van de straat. Elke drie dagen een minuut langer wandelen. Hoe frustrerend was dat. Poeh. Flirten met bushokjes. Later dit jaar sporten via een revalidatietraject bij BeLife. Een compleet pakket inclusief ergotherapeut en diëtist.
• 13 kilo (en stiekem nog veel meer) afvallen! Need I say more!?!
• Fleur 1 jaar! Veel slingers, cadeaus en een mooie zelfgemaakte Nijntje taart.
• Mantelzorg afbouwen. Spannend in eerste instantie, maar op dit moment runnen wij alweer een aantal maanden compleet zelfstandig ons eigen huishouden (suf om trots op te zijn – maar hier hebben we hard voor gevochten!)
• Vakantie bij het Comomeer, Bellagio, Verona, Milaan! Heerlijke pizza, een te koud zwembad om in te zwemmen, te steile wegen om tegen op te fietsen...mooie villa’s en dolce.
• Mijn eigen verjaardag. Met een hoop vriendinnen ’s avonds varen op de Loosdrechtse plassen. En getrakteerd worden op een Gondelvaart met mooie lichtjes en muziek.
• Het nummer en de emotie tijdens ‘You never Swim Alone’ bij Swim to Fight Cancer Den Bosch. Samen met Adriaan hebben we mede dankzij jullie 7394 euro opgehaald voor fellowships! Die dit jaar hoe toevallig, of niet !? zich ook inzetten voor leukemie.
• Mijn haar! Hoe snel is dat weer aangegroeid...!!! Inmiddels is het door de kapper al een keertje bijgepunt. Met een hoop speldjes kan ik het weer in een staartje, joehoe!
• Neutropenie en koorts - geen goede combinatie. Gelukkig loopt ook dit na drie dagen ziekenhuisopname met een sisser af. Maar elk nadeel heb z'n voordeel - mijn chronische machtiging voor de fysiotherapeut wordt door de opname met een jaar verlengd.
• Onze nieuwe woning in Hintham. Whaaahhaa, wie had dat gedacht. 1 maart krijgen we de sleutel. Dus 3 weken nadat ik mijn laatste infuus zal krijgen. We hebben er zo enorm zin in. Wat geeft dit een enorme positieve boost richting de toekomst.
• Het vriendenweekend op Texel, jutten op het strand, stamppotjes, het grote Sinterklaasspel en het huiskamer concert van Ed Struijlaart. Kippenvel!
• 108.326 hits op mijn blog!
• Een knobbeltje in mijn borst – het zal toch niet? Het kan toch niet? Of wel? Nee...!? Mammografie en een scan van beide borsten. Het bobbeltje dat ik voelde bleek niets te zijn. In mijn andere borst vond men iets dat toch verder onderzocht moest worden. Het waren spannende dagen. Grote opluchting toen dit littekenweefsel te zijn.
• En de allerbelangrijkste: Kankervrij 2015 in en kankervrij er weer uit ;p! Al 515 dagen hartstikke schoon.
Wow, wat een jaar hebben we weer achter de rug. Onwerkelijk.
Gisteravond zat ik de film New Year’s Eve te kijken. In New York is het de traditie dat er op 23:59 uur de Times Square Ball op het dak van One Times Square 43 meter zakt op een vlaggenmast. Op het moment dat het de bodem bereikt om middernacht wordt hiermee het signaal gegeven dat het nieuwe jaar is begonnen. Helaas stokte de bal in de film halverwege de stijging naar boven. Hier werd een toepasselijke speech gegeven die ik graag met jullie wil delen:
“De bal is halverwege gestopt. Om ons eraan te herinneren - voordat we de champagne laten knallen - dat we even stoppen, en terugblikken op het voorbije jaar. Om stil te staan bij onze triomfen en fouten. Onze gedane en verbroken beloften. Dat je je openstelde voor grote avonturen of jezelf afsloot uit angst om gekwetst te raken. Het nieuwe jaar staat symbool voor een nieuwe kans. Een kans om te vergeven. Om het beter te doen, meer te doen, meer te geven, meer te houden van. Denk niet steeds ‘wat als’, en neem het leven zoals het is.Dus als de bal straks valt, laten we aardig zijn voor elkaar. Niet alleen vanavond maar het hele jaar. Want dat is waar oudejaarsavond om draait. Een nieuwe kans krijgen. Een kans om te vergeven.
Er zijn zoveel dingen in de wereld waar we geen controle over hebben. Aardbevingen, overstromingen, reality programma’s ;p! Maar er zijn ook dingen waar we wel wat aan kunnen doen. Zoals vergeving, een tweede kans, een nieuw begin. Want het enige dat van een eenzame wereld een mooie wereld kan maken...is liefde. Liefde in al haar vormen. Liefde geeft ons hoop. Hoop voor het nieuwe jaar. Dat is voor mij oudejaarsavond. Hoop en een fantastisch feest.”
Mooi, niet!? Hier sluit ik mij compleet bij aan. Wij wensen jullie een heel gelukkig nieuwjaar! Dat 2016 wensen in vervulling mag laten gaan, we anderen vergeven, tweede kansen krijgen en opnieuw mogen beginnen in goede gezondheid. Wij gaan in ieder geval de slingers in 2016 weer ophangen.
Dikke kus en heel veel plezier vanavond,
Fleur, Adriaan & Kirsten
Dag 6.10.16 - #tabletten: 5, #prikken: 0
Dag 6.10.17 - #tabletten: 5, #prikken: 0
En zoals iedereen, hebben wij ook de afgelopen dagen teruggeblikt op het jaar 2015.
• Fase 4 – wat een drama! Twee keer een week het ziekenhuis in voor een zware MTX chemokuur, inclusief de beruchte ruggenprikken. Een volledige week aan het infuus, voorspoelen, 24 uurs chemo en dan nog naspoelen. Overgeven en chemo diarree, wat een dikke ellende was dat. Één van de dieptepunten van dit jaar. Wat was ik blij met de vriendinnen, mama en Adriaan die toen bij mij op de kamer geslapen hebben.
• Op vakantie naar Winterberg. Warme kleren mee, pruik op en af, vreemde gezichten van mede vakantiegangers die er niets meer van snapten. Grappen en grollen bij de pub quiz, sneeuw en gras op de piste en grote schnitzels eten.
• De verjaardag van Adriaan en later gedurende het jaar de verrassingsdag met vrienden en de grote jongensdroom – crossen in de de Lotus Elise!
• Leukemie of nie? 5-0 zingen op de fiets tussen de weilanden. Vijf - nul, vijf - nul, vijijijijfff nul, vijijijf nuuuuulllll!!! Mijn pa kijkt me gek aan. Toch geen mens die me hoort hier. Zo die zit.
• Start fase 5! Joehoe – nu wordt alles beter toch? Viel dat even tegen. Alle begin is zwaar. Super misselijk van de pillen, de hele dag door. Mentaal gezien was dit een grote strijd – hoe ga ik dit twee jaar volhouden. Uiteindelijk heeft mijn lijf de pillen geaccepteerd en het werd
beter!
• Het ijsvogeltje tijdens het kanovaren begin dit jaar bij de Kempervennen.
• Sporten! Blijven bewegen. In eerste instantie één op één bij de fysiotherapeut bij mij aan de overkant van de straat. Elke drie dagen een minuut langer wandelen. Hoe frustrerend was dat. Poeh. Flirten met bushokjes. Later dit jaar sporten via een revalidatietraject bij BeLife. Een compleet pakket inclusief ergotherapeut en diëtist.
• 13 kilo (en stiekem nog veel meer) afvallen! Need I say more!?!
• Fleur 1 jaar! Veel slingers, cadeaus en een mooie zelfgemaakte Nijntje taart.
• Mantelzorg afbouwen. Spannend in eerste instantie, maar op dit moment runnen wij alweer een aantal maanden compleet zelfstandig ons eigen huishouden (suf om trots op te zijn – maar hier hebben we hard voor gevochten!)
• Vakantie bij het Comomeer, Bellagio, Verona, Milaan! Heerlijke pizza, een te koud zwembad om in te zwemmen, te steile wegen om tegen op te fietsen...mooie villa’s en dolce.
• Mijn eigen verjaardag. Met een hoop vriendinnen ’s avonds varen op de Loosdrechtse plassen. En getrakteerd worden op een Gondelvaart met mooie lichtjes en muziek.
• Het nummer en de emotie tijdens ‘You never Swim Alone’ bij Swim to Fight Cancer Den Bosch. Samen met Adriaan hebben we mede dankzij jullie 7394 euro opgehaald voor fellowships! Die dit jaar hoe toevallig, of niet !? zich ook inzetten voor leukemie.
• Mijn haar! Hoe snel is dat weer aangegroeid...!!! Inmiddels is het door de kapper al een keertje bijgepunt. Met een hoop speldjes kan ik het weer in een staartje, joehoe!
• Neutropenie en koorts - geen goede combinatie. Gelukkig loopt ook dit na drie dagen ziekenhuisopname met een sisser af. Maar elk nadeel heb z'n voordeel - mijn chronische machtiging voor de fysiotherapeut wordt door de opname met een jaar verlengd.
• Onze nieuwe woning in Hintham. Whaaahhaa, wie had dat gedacht. 1 maart krijgen we de sleutel. Dus 3 weken nadat ik mijn laatste infuus zal krijgen. We hebben er zo enorm zin in. Wat geeft dit een enorme positieve boost richting de toekomst.
• Het vriendenweekend op Texel, jutten op het strand, stamppotjes, het grote Sinterklaasspel en het huiskamer concert van Ed Struijlaart. Kippenvel!
• 108.326 hits op mijn blog!
• Een knobbeltje in mijn borst – het zal toch niet? Het kan toch niet? Of wel? Nee...!? Mammografie en een scan van beide borsten. Het bobbeltje dat ik voelde bleek niets te zijn. In mijn andere borst vond men iets dat toch verder onderzocht moest worden. Het waren spannende dagen. Grote opluchting toen dit littekenweefsel te zijn.
• En de allerbelangrijkste: Kankervrij 2015 in en kankervrij er weer uit ;p! Al 515 dagen hartstikke schoon.
Wow, wat een jaar hebben we weer achter de rug. Onwerkelijk.
Gisteravond zat ik de film New Year’s Eve te kijken. In New York is het de traditie dat er op 23:59 uur de Times Square Ball op het dak van One Times Square 43 meter zakt op een vlaggenmast. Op het moment dat het de bodem bereikt om middernacht wordt hiermee het signaal gegeven dat het nieuwe jaar is begonnen. Helaas stokte de bal in de film halverwege de stijging naar boven. Hier werd een toepasselijke speech gegeven die ik graag met jullie wil delen:
“De bal is halverwege gestopt. Om ons eraan te herinneren - voordat we de champagne laten knallen - dat we even stoppen, en terugblikken op het voorbije jaar. Om stil te staan bij onze triomfen en fouten. Onze gedane en verbroken beloften. Dat je je openstelde voor grote avonturen of jezelf afsloot uit angst om gekwetst te raken. Het nieuwe jaar staat symbool voor een nieuwe kans. Een kans om te vergeven. Om het beter te doen, meer te doen, meer te geven, meer te houden van. Denk niet steeds ‘wat als’, en neem het leven zoals het is.Dus als de bal straks valt, laten we aardig zijn voor elkaar. Niet alleen vanavond maar het hele jaar. Want dat is waar oudejaarsavond om draait. Een nieuwe kans krijgen. Een kans om te vergeven.
Er zijn zoveel dingen in de wereld waar we geen controle over hebben. Aardbevingen, overstromingen, reality programma’s ;p! Maar er zijn ook dingen waar we wel wat aan kunnen doen. Zoals vergeving, een tweede kans, een nieuw begin. Want het enige dat van een eenzame wereld een mooie wereld kan maken...is liefde. Liefde in al haar vormen. Liefde geeft ons hoop. Hoop voor het nieuwe jaar. Dat is voor mij oudejaarsavond. Hoop en een fantastisch feest.”
Mooi, niet!? Hier sluit ik mij compleet bij aan. Wij wensen jullie een heel gelukkig nieuwjaar! Dat 2016 wensen in vervulling mag laten gaan, we anderen vergeven, tweede kansen krijgen en opnieuw mogen beginnen in goede gezondheid. Wij gaan in ieder geval de slingers in 2016 weer ophangen.
Dikke kus en heel veel plezier vanavond,
Fleur, Adriaan & Kirsten
Dag 6.10.16 - #tabletten: 5, #prikken: 0
Dag 6.10.17 - #tabletten: 5, #prikken: 0
-
31 December 2015 - 17:16
Erie:
Dat het voor jullie ook een TOP jaar moge worden!
Groetjes
Erie -
31 December 2015 - 17:18
Petra Stijnen Vleeshouwers:
Dat het een heel mooi 2016 mag worden! -
31 December 2015 - 18:01
Marleen:
Je hebt het afgelopen jaar TOP gedaan Kirsten, iedere tegenslag werd genadeloos tegen de vlakte geslagen door jouw tomeloze positieve energie. Heel knap!!!
Wij zijn nu in de bergen in Italiè en blikken van daar terug op ons jaar.
Voor 2016 wensen wij jou, Adriaan en Fleur het allerallerallerbeste toe met meer hoogtepunten.
Lieve groet, Marleen
PS Traditiegetrouw heeft Bart weer van alles gedownload voor de vakantie, dus als je wilt......dan geef ik de schijf met Homeland, The Bridge en nog veel meer mee aan je vader.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
