Dag 2.46 - Take two
Door: Kirsten
Blijf op de hoogte en volg Kirsten
20 Oktober 2014 | Nederland, 's-Hertogenbosch
Gisteravond bezakt en bepakt met mama en Adriaan naar het ziekenhuis gereden voor de laatste kuur van fase 2 conform planning en afspraak. De hele zondag stond in het teken van de opname en ben ik moed en energie aan het verzamelen. Eenmaal aangekomen op de afdeling zag ik bij de receptie geen naamkaartje van mij gekoppeld aan een kamernummer. Mijn vrees werd bevestigd door het verbaasde gezicht van de verpleegkundige. Mijn opname was niet gepland. Geen bedje gereserveerd, geen chemokuur besteld bij de apotheek. Compleet lamgeslagen, boos, verdrietig maar vooral teleurgesteld ben ik na een telefonisch gesprek met de dienstdoende hematoloog naar huis gestuurd. In de auto luisteren we naar Elbo, en er komt een zin langs met 'what a perfect waste of time'...niet echt in dit geval. Thuis aangekomen kwamen we erachter dat mama haar slaapspullen niet had meegenomen....zou ze het aangevoeld hebben?
Vanochtend ben ik gebeld door mijn eigen hematoloog. De datum voor mijn opname was verkeerd gepland (lees: met de datum van volgende week ipv deze week ). Ze gingen alle zeilen bij zetten om ervoor te zorgen dat ik vandaag alsnog opgenomen kon worden. Dat heeft nogal veel voeten in aarde want normaal gesproken heeft de apotheek 2 dagen nodig om de medicijnen te produceren. Dit zou dan een spoedopdracht worden. Dat betekent dat dus ook de beenmergpunctie en start van fase 3 met een week vervroegd worden.
Gelukkig ben ik zojuist gebeld dat alles organisatorisch geregeld is en ik vanavond alsnog van harte welkom ben......Take two! Naast dit alles zat ik ook nog te wachten op een ander telefoontje van de vaatchirurg die mij vorige week heeft geopereerd. Ik zou namelijk na mijn operatie een 'paspoort' / informatiekaart krijgen m.b.t. de infuuspoort die geplaatst is. Dit is belangrijk als ik bijvoorbeeld een ongeluk krijg zodat hulpverleners weten dat ik een port-a-cath heb. En welk type dit is. Deze informatie was niet aanwezig in mijn ontslagpapieren.
Wat blijkt, er is een fout gemaakt bij de operatie waarbij de sticker met mijn PAC informatie niet op het implantaat-formulier is geplakt. Gelukkig heeft de vaatchirurg de belangrijkste informatie kunnen achterhalen. Echter mocht er een terugroepactie komen, bijvoorbeeld omdat een bepaald type PAC toch niet helemaal voldoet, tja...ik geloof dat we dan niet helemaal helder hebben of mijn PAC daar dan wel of niet bij hoort. Hij gaat e.e.a. nog verder uitzoeken en mocht hij er niet achter komen waarom dit heeft kunnen gebeuren wordt hier een incidentmelding van gemaakt.
Ik zal heel eerlijk zeggen dat ik op dit moment even niet zo goed meer weet hoe ik met dit alles om moet gaan. Kennelijk is het nodig dat ik overal waar ik kom in het ziekenhuis zelf goed blijf opletten en mee denk. Op dit moment voel ik mij compleet lamgeslagen, futloos. Het zou zo fijn zijn als dit niet nodig zou zijn. Als ik mijn energie volledig in beter worden zou kunnen steken...
Dag 2.45 #tabletten: 6, # prikken: 0
Dag 2.46 #tabletten: 6, # prikken: 2
Vanochtend ben ik gebeld door mijn eigen hematoloog. De datum voor mijn opname was verkeerd gepland (lees: met de datum van volgende week ipv deze week ). Ze gingen alle zeilen bij zetten om ervoor te zorgen dat ik vandaag alsnog opgenomen kon worden. Dat heeft nogal veel voeten in aarde want normaal gesproken heeft de apotheek 2 dagen nodig om de medicijnen te produceren. Dit zou dan een spoedopdracht worden. Dat betekent dat dus ook de beenmergpunctie en start van fase 3 met een week vervroegd worden.
Gelukkig ben ik zojuist gebeld dat alles organisatorisch geregeld is en ik vanavond alsnog van harte welkom ben......Take two! Naast dit alles zat ik ook nog te wachten op een ander telefoontje van de vaatchirurg die mij vorige week heeft geopereerd. Ik zou namelijk na mijn operatie een 'paspoort' / informatiekaart krijgen m.b.t. de infuuspoort die geplaatst is. Dit is belangrijk als ik bijvoorbeeld een ongeluk krijg zodat hulpverleners weten dat ik een port-a-cath heb. En welk type dit is. Deze informatie was niet aanwezig in mijn ontslagpapieren.
Wat blijkt, er is een fout gemaakt bij de operatie waarbij de sticker met mijn PAC informatie niet op het implantaat-formulier is geplakt. Gelukkig heeft de vaatchirurg de belangrijkste informatie kunnen achterhalen. Echter mocht er een terugroepactie komen, bijvoorbeeld omdat een bepaald type PAC toch niet helemaal voldoet, tja...ik geloof dat we dan niet helemaal helder hebben of mijn PAC daar dan wel of niet bij hoort. Hij gaat e.e.a. nog verder uitzoeken en mocht hij er niet achter komen waarom dit heeft kunnen gebeuren wordt hier een incidentmelding van gemaakt.
Ik zal heel eerlijk zeggen dat ik op dit moment even niet zo goed meer weet hoe ik met dit alles om moet gaan. Kennelijk is het nodig dat ik overal waar ik kom in het ziekenhuis zelf goed blijf opletten en mee denk. Op dit moment voel ik mij compleet lamgeslagen, futloos. Het zou zo fijn zijn als dit niet nodig zou zijn. Als ik mijn energie volledig in beter worden zou kunnen steken...
Dag 2.45 #tabletten: 6, # prikken: 0
Dag 2.46 #tabletten: 6, # prikken: 2
-
20 Oktober 2014 - 18:49
Saskia Sprengers:
Lieve Kirsten, niet te geloven dit allemaal! Wat ontsettend veel fouten maken ze daar in het ziekenhuis! Dit is niet normaal en heb je echt niet verdiend. Hopelijk gaat de take two nu goed. Veel sterkte en wij denken aan je. Liefs! -
20 Oktober 2014 - 19:34
Kristie Gesthuizen:
Potverdomme, en dan weet je dat ik mij nog heel voorzichtig uitdruk...
Zullen we nu met t zkh afspreken dat we gaan voor FTR (first time right)!!! En nu alle energie en focus op een zo soepel mogelijke aanpak & herstel.
Ook deze domper kom je te boven met jouw vechtersmentaliteit! Je kan dit!!! Een hele dikke knuffel vanuit Breda
Xxx Kris -
20 Oktober 2014 - 21:25
Mariska :
He bah meis....wat zonde van je energie weer. Laten ze nu er maar voor zorgen dat het voor de wind gaat....geen fouten meer, geen ( of wellicht reëler weinig) bijwerkingen, puncties in 1 keer raak en als graag: nog steeds in remissie. Je hebt meer dan genoeg tegenslag gehad. Desondanks ga je maar door, toppertje! Gelukkig ben je mans (ehm vrouws)genoeg om alles zelf te onthouden en organiseren,maar dat zou niet nodig moeten zin. Succes van de week en hopelijk zo snel mogelijk weer naar huis.
X Maris -
20 Oktober 2014 - 22:17
Mario Koppen:
Nou Kirsten,
In dit ziekenhuis mogen ze jou onderhand wel een VIP behandeling geven.
Zodat wanneer jij met je vingers knipt zij al weten wat je wil,
en dan alleen nog maar voor je vliegen.
Sterkte ermee Groetjes Mario -
21 Oktober 2014 - 13:50
Marleen:
Wat een puinhoop daar. Ik vind het heel kanp van je dat je je daar nog laat behnadelen, ik was waarschijnlijk al lang gillend weg gerend naar een ander, liefst academisch ziekenhuis.
Misschien krijg je als compensatie voor het gerputs in het ziekenhuis weinig bijwerkingen en een volledig herstel!!! Dat zou toch mooi zijn hè. Dikke knuffel, Marleen -
22 Oktober 2014 - 12:26
Olga (familie):
Lieve Kirsten,
Ongelooflijk, wat er daar allemaal fout gaat..... ! Jij moet daar niet over na hoeven te
denken of daar alles goed geregeld is, maar je kunnen concentreren op je herstel.....!
Je bent zo'n kanjer, hoe je ook deze keer weer zóóó positief blijft ! Aan jouw vechtersmentaliteit
kan iedereen een voorbeeld nemen !!
Dikke kus <3<3<3
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
