Dag 2.32 - Kuur 8 loopt
Door: Kirsten
Blijf op de hoogte en volg Kirsten
06 Oktober 2014 | Nederland, 's-Hertogenbosch
Gisteravond rond acht uur ingecheckt in het JBZ. Ik lig weer in kamer 1. I.v.m. het spoelen zijn er dit keer twee infusen nodig. Fijn! En die gaan dus allebei in mijn rechterarm...Auw! Ook hier krijgen we van de verpleegkundige te horen dat mijn vaten al harder aan het worden zijn. Deskundig worden de pleisters geplakt. Vannacht om 2:00 uur is de spoeling gestart. Natriumbicarbonaat, kalium en glucose gaan er samen voor zorgen dat mijn urinewegen, blaas en nieren zo weinig mogelijk schade oplopen van deze chemokuur. En zouten worden aangevuld. Ondanks de infusen op mijn arm toch redelijk geslapen.
Vanochtend is de PH-waarde in mijn urine gecheckt; 7.4. Helaas pindakaas deze dient boven de 7.5 te zijn voor de start van de kuur. En zo wordt er nog een zak en een flesje pure natriumbicarbonaat en glucose aangehangen. Zo meteen weer in een potje plassen en de PH waarde bepalen. Hopelijk kunnen we dan gaan beginnen met de hard core chemo.
Een uurtje later steek ik het PH stripje op de wc in een glaasje appelsap. En zo lever ik een veel lagere PH-waarde in. De verpleegkundigen staan voor een raadsel...haha. Het moet wel een beetje leuk blijven hier. Af en toe een beetje de gek met elkaar aansteken houdt de sfeer erin. Nu voor het echie. Jawel, applaus. Een PH-waarde van 8.3. Hier kan niet meer over getwijfeld worden. Kom maar op met die zakken.
Allereerst word ik verwend met een spuitje anti-misselijkheidsserum. Of je hier de waarheid van gaat spreken, geen idee, zou wellicht wel grappig zijn. Daarna wordt de eerste zak chemo aangesloten; de Benidorm Basterd – oftwel de Vincristine. Die van mijn dove vingertjes. Wederom een halve dosering. Als deze goed gaat krijg ik over twee weken de volle mep (dan wordt de procedure die ik hier ga omschrijven herhaald). Na een half uurtje wordt mijn infuus gespoeld. Klaar voor zak 2: de eerste stoot hoge dosering MTX. Mooi fluoriscerend geel. In een uurtje verdwijnt ook deze in mijn arm. Klein beetje spoelen en dan wordt de derde zak eraan gehangen. Wederom MTX, maar deze loopt over 23 uur in. Zou ik nou in het black-light in de disco ook beter te zien zijn? Best lachen – zie je zo’n skeletje bewegen. Leuk voor carnaval!
Daarbij ben ik vandaag weer begonnen met prednison pilletjes die ik een week mag slikken. Dus dag slank gezichtje. Hallo nachtelijke vreetbuien, buffalo hump (weten jullie nog wat dit was?), hallucinaties en gezichtsbeharing. Ik verwelkom de prednison. Deze heeft in het begin erg goed z’n werk gedaan en zo zeg ik dus ook: dag laatste restje leukemiecellen. Jullie kunnen wel verstoppertje spelen, maar de prednisonsoldaatjes gaan jullie zoeken. Met het avondeten komen er ook nog chemo-tabletten bij. We krijgen jullie allemaal kapot!
Met de chemo aan de infuuspaal mag ik de afdeling niet af i.v.m. ongelukken die kunnen gebeuren. Dus loop ik met Adriaan naar het einde van de gang en weer terug om toch wat beweging te krijgen. Nog even snel een plasje doen. En zo laat ik de deur dus heel even open staan. Niet doen dus! Voor je het weet staat er een knappe dokter in je kamer. Bloos! Ben bijna klaar!
En deze knappe dokter kwam mij vertellen dat we als het allemaal lukt deze week de port-a-cath gaan plaatsen. Joehoe. Onder volledige narcose. Joehoe. Natuurlijk vind ik dit ook retespannend. Maar het zal mijn leven wel wat gemakkelijker maken. Als we dan ook de ruggenprikken nog comfortabeler kunnen maken ben ik zo blij als een kind. Die beenmergpuncties overleef ik wel. Over twee of drie weken wordt er weer een punctie gedaan. Met wederom als doel dat er nog steeds complete remissie is. Dus we zetten allemaal in op de prednison. Als er nog wat leukeNIE cellen over zijn dan gaan ze deze week alsnog kapot.
Dag 2.31 - #tabletten:2, # prikken: 2
Dag 2.32 - #tabletten:9, # prikken: 0
Vanochtend is de PH-waarde in mijn urine gecheckt; 7.4. Helaas pindakaas deze dient boven de 7.5 te zijn voor de start van de kuur. En zo wordt er nog een zak en een flesje pure natriumbicarbonaat en glucose aangehangen. Zo meteen weer in een potje plassen en de PH waarde bepalen. Hopelijk kunnen we dan gaan beginnen met de hard core chemo.
Een uurtje later steek ik het PH stripje op de wc in een glaasje appelsap. En zo lever ik een veel lagere PH-waarde in. De verpleegkundigen staan voor een raadsel...haha. Het moet wel een beetje leuk blijven hier. Af en toe een beetje de gek met elkaar aansteken houdt de sfeer erin. Nu voor het echie. Jawel, applaus. Een PH-waarde van 8.3. Hier kan niet meer over getwijfeld worden. Kom maar op met die zakken.
Allereerst word ik verwend met een spuitje anti-misselijkheidsserum. Of je hier de waarheid van gaat spreken, geen idee, zou wellicht wel grappig zijn. Daarna wordt de eerste zak chemo aangesloten; de Benidorm Basterd – oftwel de Vincristine. Die van mijn dove vingertjes. Wederom een halve dosering. Als deze goed gaat krijg ik over twee weken de volle mep (dan wordt de procedure die ik hier ga omschrijven herhaald). Na een half uurtje wordt mijn infuus gespoeld. Klaar voor zak 2: de eerste stoot hoge dosering MTX. Mooi fluoriscerend geel. In een uurtje verdwijnt ook deze in mijn arm. Klein beetje spoelen en dan wordt de derde zak eraan gehangen. Wederom MTX, maar deze loopt over 23 uur in. Zou ik nou in het black-light in de disco ook beter te zien zijn? Best lachen – zie je zo’n skeletje bewegen. Leuk voor carnaval!
Daarbij ben ik vandaag weer begonnen met prednison pilletjes die ik een week mag slikken. Dus dag slank gezichtje. Hallo nachtelijke vreetbuien, buffalo hump (weten jullie nog wat dit was?), hallucinaties en gezichtsbeharing. Ik verwelkom de prednison. Deze heeft in het begin erg goed z’n werk gedaan en zo zeg ik dus ook: dag laatste restje leukemiecellen. Jullie kunnen wel verstoppertje spelen, maar de prednisonsoldaatjes gaan jullie zoeken. Met het avondeten komen er ook nog chemo-tabletten bij. We krijgen jullie allemaal kapot!
Met de chemo aan de infuuspaal mag ik de afdeling niet af i.v.m. ongelukken die kunnen gebeuren. Dus loop ik met Adriaan naar het einde van de gang en weer terug om toch wat beweging te krijgen. Nog even snel een plasje doen. En zo laat ik de deur dus heel even open staan. Niet doen dus! Voor je het weet staat er een knappe dokter in je kamer. Bloos! Ben bijna klaar!
En deze knappe dokter kwam mij vertellen dat we als het allemaal lukt deze week de port-a-cath gaan plaatsen. Joehoe. Onder volledige narcose. Joehoe. Natuurlijk vind ik dit ook retespannend. Maar het zal mijn leven wel wat gemakkelijker maken. Als we dan ook de ruggenprikken nog comfortabeler kunnen maken ben ik zo blij als een kind. Die beenmergpuncties overleef ik wel. Over twee of drie weken wordt er weer een punctie gedaan. Met wederom als doel dat er nog steeds complete remissie is. Dus we zetten allemaal in op de prednison. Als er nog wat leukeNIE cellen over zijn dan gaan ze deze week alsnog kapot.
Dag 2.31 - #tabletten:2, # prikken: 2
Dag 2.32 - #tabletten:9, # prikken: 0
-
08 Oktober 2014 - 16:18
Olga (familie):
Lieve Kirsten,
Wat een slangen toestand zeg....!!! Maar super dat het toch kan met die port-a-cath,
wordt wel een heftig weekje voor je ! Maar deze sterke vrouw gaat ook dit varkentje wel even wassen....haha !
Wat is Fleur al weer gegroeid, lekker moppie !
Lieve Kirsten, heel veel sterkte deze week, en ik blijf aan je denken...!! Dikke kus xxxx -
10 Oktober 2014 - 13:01
Winnie (bevallen Voor 2):
Haha grapjas met je appelsap! volgende keer in een glaasje witbier? ;-) fijn dat die port a cath kan worden aangesloten, al lijkt me een complete narcose ook weer erg spannend! Maar met deze positieve houding moeten die 'leuke'mie celletjes allemaal wel kapot gaan! Hou vol!!! xxx
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
